Razastarr = Μαγεία

photos:Θοδωρής Χανιώτης

Ένα live ταξίδι και σταθμός –παράλληλα– ήταν αυτό που ζήσαμε το Σάββατο στο Passport Κεραμεικός.

Πριν μιλήσουμε για το live, καλό θα ήταν να βάλουμε έναν όρο στη συζήτηση: «Μουσικό hangover» είναι αυτό που σε πιάνει την επόμενη μέρα του live, αυτό το χαμόγελο μέχρι τ’ αυτιά, αυτό που προσπαθείς να καταλάβεις τι έζησες το περασμένο βράδυ και δε μπορείς με τίποτα να περιγράψεις. Σε κατάσταση, λοιπόν, πλήρους μουσικού hangover καλούμαι να γράψω για το μεγαλύτερο live των Razastarr. Δεν μπορώ να ξέρω αν ήταν το καλύτερο (αυτό μπορεί να το πει μόνο κάποιος που έχει πάει σε όλα), αλλά σίγουρα ήταν το μεγαλύτερο. Όχι μόνο βάσει του αριθμού των ατόμων που ήταν εκεί. Αδερφέ, ήταν εκεί το 80% (και λίγο λέω) του ελληνικού hip hop. Στη συνέντευξη που κάναμε , ο Νικόλας μου είχε μεταφέρει μεταξύ αστείου και σοβαρού τη «φράση-μύθο» ότι αν έπεφτε μια βόμβα στους Public Enemy το 1992, το ελληνικό hip hop θα ξεκινούσε 5 χρόνια αργότερα. Νικόλα κι Οδυσσέα, δεν ξέρω αν το έχετε συνειδητοποιήσει, αλλά αν έπεφτε το Σάββατο η βόμβα δεν ξέρω τι hip hop θα είχαμε τα επόμενα χρόνια…

Πάμε στην παρουσίαση του δίσκου. Το ότι είναι υπέροχος δίσκος το «Αφού Σκοτώσω Τη Δίψα Μου» το ξέραμε. Το ακούμε εδώ κι ένα μήνα… Αυτό που δε φανταζόμουν με τίποτα είναι το πόσο πιο ωραίος θα ήταν live. Με τον Dj Wheel M  στα decks να δίνει τον καλύτερο εαυτό του, ο Οδυσσέας κι ο Νικόλας μας πήραν από το χέρι και μας παρουσίασαν τα κομμάτα ένα προς ένα. Χρειάζεται «Μεγάλη Δύναμη» για να σταθείς, όταν ξέρεις πως «Όλοι Οι Θεοί» κοιτούν στη γη κι «Αφού Σκοτώσεις Τη Δίψα σου» να πάρεις το «Μακρύ Δρόμο» για να βρεις την «Καινούρια Αλήθεια» σου. «Το Φως Του Ήλιου», άλλωστε, θα είναι πάντα εκεί να σε ξυπνάει και να σου θυμίζει πόσο σημαντικό είναι να λες στον εαυτό σου «Παρευρίσκομαι» και να μην «Κατευθύνεσαι» εκεί που θέλουν οι άλλοι. Έτσι κι αλλιώς, «Γι’ αυτούς» που αξίζουν να είναι «Μαζί» σου παλεύεις καθημερινά, ενάντια στον «Τροχό Της Λύπης» με μόνο όπλο σου «Μπόλικη Αγάπη»… Ίσως τελικά να υπάρχει και μια ιστορία πίσω από τη σειρά των τραγουδιών. Κι ο καθένας μας μπορεί να την πει διαφορετικά, να του μιλήσει μέσα του διαφορετικά, σίγουρα όμως αδιάφορο δεν αφήνει κανέναν. Πώς αλλιώς; Αφού στη λένε οι Razastarr… Υπέροχη ατμόσφαιρα, διαφορετική σε κάθε κομμάτι, για να ταιριάζει με τη δική του μοναδική ιστορία. Τα φώτα άλλοτε πιο έντονα κι άλλοτε ανύπαρκτα. Πώς να βάλεις φώτα στο «Κατευθύνεσαι» και πώς να τα παραλείψεις στο «Φως του ήλιου»; Ναι, μετά από αυτή την παρουσίαση είναι σίγουρα ο καλύτερός τους δίσκος. Άρτιος σε όλα, όπως κι οι ίδιοι. Στη σκηνή ανέβηκε για να πουν το «Μαζί» και η Mi55t.

11

Και μετά; Και μετά; Μετά σειρά είχαν όοοοοοοολα αυτά τα κομμάτια που έχουμε αγαπήσει τόσο! Ένα ταξίδι στη «μαγεία των Raza» ήταν το δεύτερο μέρος του live. Από το «Όπως Τότε», τον «Πιο Μίζερο Εχθρό Σου», τον «Γκρίζο Κόσμο» και το «Όπως Λιώνει Το Κερί», στο «Βύρωνα», στο εξαιρετικό «Ημερολόγιο» του Νικόλα και στην πάντα απολαυστική «Πανσέληνο Του Ιούνη» του Οδυσσέα. Και βέβαια δε γινόταν να μην ακούσουμε και το «13ο κομμάτι του δίσκου», το πανέμορφο «Αυτό Είναι Χρέος». Αλήθεια, κάθε φορά που το ακούς δε ζυγίζεις ξανά τη ζωή σου; Δε μετράς τι έχει πραγματικά σημασία και σε τι δίνεις εσύ και χαλιέσαι; Αν όχι, καλύτερα να το κάνεις! Γιατί αυτό είναι χρέος… Στα highlights της βραδιάς είναι χωρίς αμφιβολία η εμφάνιση του Δημήτρη Καντάρη (Ως Αιδώ), που είπαν με το Νικόλα το «Θαύμα Είναι», αλλά και του Θωμά (τρίτου Raza) που ανέβηκε στη σκηνή για μια μεγάλη αγκαλιά! Εδώ να ξαναπώ για τον Dj Wheel M, ότι με τα backs που κράταγε και τα scratches που έκανε, συνέβαλε σημαντικά στο live και δε θα ήταν ίδιο χωρίς αυτόν. Έχεις καταλάβει ότι φτάνουμε σιγά σιγά στο «Τέλος», ε; Κι όμως… Μετά τους «Ναυπηγούς Της Φαντασίας» που είχαμε πολύ καιρό να ακούσουμε ζωντανά και τις «Στιγμές Που Ξεφεύγεις», η λίστα που είχαν ετοιμάσει δεν είχε άλλα κομμάτια. Υπήρχε όμως διάθεση κι από μεριάς κοινού κι από μεριάς Razastarr κι έτσι, γίναμε όλοι μια «ένα», έβησαν τα φώτα κι είπαμε μαζί το «Φως Του Ήλιου», το «Όλοι Οι Θεοί», το «Κανένας Πόνος Δεν Είναι Αρκετός» (μαγεία με αναπτήρες αναμμένους να καίγονται δάχτυλα και να μη νοιάζεται κανείς) κι έκλεισε με «Τα Πιο Όμορφα Όνειρα»… Δε μπορώ ακόμα να βρω λέξεις να περιγράψω όλο αυτό το συναίσθημα. Νομίζω πως η αγκαλιά που έκαναν στο τέλος ο Οδυσσέας κι ο Νικόλας, σε συνδυασμό με τα χαμόγελα και τον εφηβικό ενθουσιασμό τους σ’ όλη τη διάρκεια του live, μιλούν καλύτερα από μένα…

Το μουσικό hangover συνεχίζεται, μιας και το live του περασμένου Σαββάτου ήταν από αυτά που θα συζητάμε για χρόνια. Οι φωνές μας και τα παλαμάκια που χτυπούσαμε έκαναν το χώρο να δονείται. Ένιωθες το πάτωμα κάτω από τα πόδια σου να κινείται μαζί με σένα, αλλά δε σε ένοιαζε. Το μόνο που μέτραγε ήταν ότι ήσουν κι εσύ εκεί, που τραγουδούσες μαζί τους, που το ζούσες. Τρεις ώρες γεμάτες μ’ αυτή τη μαγική ενέργεια των Razastarr… Ευχαριστούμε!

Καλή αντάμωση στα επόμενα!

1luv!

V


RELATED POST

INSTAGRAM
Κουρδιστείτε.....