Oranssi Pazuzu – album review

Οι Oranssi Pazuzu είναι μια μπάντα  η οποία αν και κοντεύει την δεκαετία δεν έχει τύχει και πολύ ευρείας αποδοχής.Ίσως φταίει και το είδος τους , το οποίο για να είμαι ειλικρινής γνώρισα κυρίως μέσω αυτής της δισκοκριτικής καθώς είχα ακούσει ελάχιστα κομμάτια τους παλιότερα.

Φτάνοντας λοιπόν στην 4η ολοκληρωμένη κυκλοφορία τους (αν δεν κάνω λάθος είχαν κυκλοφορήσει ένα split με τους Candy Cane κάπου το 10),  Värähtelijä , οι Φινλανδοί προσφέρουν εκπλήξεις οι οποίες είναι αρκετές και ευχάριστες.

  Σε γενικές γραμμές οι Oranssi Pazuzu ( το οποίο σημαίνει πορτοκαλί Παζουζού ,ο οποίος ήταν τρανός Βαβυλώνιος δαίμονας) παίζουν ένα μείγμα black metal με σκοτεινό ψυχεδελικό ροκ.Καταφερνουν να δέσουν πολύ ωραία τα δύο σκοτεινά είδη προσφέροντας κάτι αρκετά φρέσκο που σε καμιά περίπτωση δεν ακούγεται παρθένο.Σε όλη του τη διάρκεια η ατμόσφαιρα ξεχειλίζει με τις ωραίες αλλαγές να χαρακτηρίζουν τόσα τα μακροσκελή κομμάτια όσο και τις αλλαγές από κομμάτι σε κομμάτι.Γενικά έχει αρκετά ήρεμα , σχεδόν χαλαρωτικά σημεία ,αλλά κατά κύριο λόγο νιώθεις πως κυνηγάνε να σε αρπάξουν Nazgul.

   Σαν παραγωγή είναι χαμηλής ευκρίνειας αν και αρκετά υψηλή για black metal.Γενικά διακατέχεται από μια avant-garde αισθητική με τον λευκό θόρυβο(white noise ) να υπάρχει παντού και ειδικά στα φωνητικά. Οι κιθάρες σάπιες , τα τύμπανα σχετικά αξιοπρεπή και το μπάσο σκέτος βόρβορος είναι όλα τους πιστά στην black metal αισθητική.Βέβαια σε πολλά σημεία ακούγονται και άλλα όργανα όπως μεταλλόφωνα , κάποια πνευστά τα οποία μάλλον είναι φλάουτα ( και σχεδόν σίγουρα παιγμένα με synth )και μερικά ωραία πλήκτρα.

  Ξεκινώντας με το Saturaatio , μπαίνεις σχεδόν ακαριαία στο πνεύμα.Η ατμόσφαιρα σχεδόν απτή σε κατακλύζει , ενώ έχει ένα πολύ ωραίο σημείο με πλήκτρα που άνετα θα μπορούσαν να είναι Deep Purple συνθετικά.Άμεσα αισθητό γίνεται και αυτό που προαναφέρω για τα ασφυκτικά φωνητικά.Ακολουθεί το Lahja το οποίο αν και είναι το δεύτερο μικρότερο κομμάτι του δίσκου στα 5:37 είναι μακράν το αγαπημένο μου.Έχει υπέροχα τύμπανα τα οποία δημιουργούν μια ατμόσφαιρα αρκετά αγχωτική και με ένα περίεργο τρόπο τελετουργική , ίσως και κατανυκτική ας μου επιτραπεί.Τελειώνοντας μπαίνει το Varahtelija , του οποίου το intro πραγματικά δεν ήθελα να τελειώσει.Είναι απλό και εθιστικό , με μινιμαλιστική χροιά και πολύ ωραία χρήση εφέ.Έπεται το Hypnotisoitu Viharukous το οποίο σε αρπάει από τα αυτιά , πραγματικά σε υπνωτίζει και σε κάνει να αναρωτιέσαι τι θα ακολουθήσει.Μετά από μια μπασογραμμή που σέρνεται στον Τάρταρο , μπαίνει ίσως το πιο δυνατό κομμάτι του δίσκου που είναι ό,τι κοντινότερο έχουν σε old school black .Κάπου στο 3:40 έχει πολύ όμορφα πνευστά τα οποία υποστηρίζουν οι καλύτερες ίσως μπασογραμμές του δίσκου. Ακολουθεί το επικό σχεδόν 18λεπτο Vasemman käden hierarkia το οποίο φαντάζει σαν δίσκος εν δίσκω.Είναι λες και ξεκινάει κάτι καινούργιο.Η αίσθηση είναι η εξής : νιώθεις να μπαίνεις σε ένα γαλήνιο δάσος , στο οποίο όμως όσο πιο βαθιά προχωράς , τόσο πιο έντονα καταλαβαίνεις πως έκανες λάθος να το διαβείς.Γύρω στο 7ο λεπτό με κούρασε για να είμαι ειλικρινής αλλά αυτή η αίσθηση ανεστράφη κάπου στο 10ο όπου και αναπτερώθηκε το ενδιαφέρον μου.Το τραγούδι κλείνει με ένα τριζοβόλημα φωτιάς , και δεν ξέρω γιατί ίσως λόγω του πολύ Burzum , σχεδόν είδα μια εκκλησία να φλέγεται.Ένα κομμάτι πριν το τέλος βρίσκεται το Havuluu , το οποίο είναι το πιο ατμοσφαιρικό κομμάτι του δίσκου.Άνετα θα μπορούσε να το μπερδεύσει κανείς με post rock κομμάτι στο πρώτο δίλεπτο.Πολλές ωραίες ιδέες και επαναληψιμότητα τα οποία κάπου στην μέση γυρνάνε σε ένα ιδιαίτερα ασφυκτικό σύνολο με κλασικές black metal καταβολές α λα Emperor.Τέλος το Valveavaruus ολοκληρώνει ιδανικά τα 69 λεπτά του δίσκου.Με το αρκετά spacey και ανατολίτικο intro αλλά και τις ιδιαιτέρως πειραματικές συνθέσεις του προσφέρει ένα όμορφο επίλογο , ενώ λίγο πριν το 7ο λεπτό μεταμορφώνεται σε κάτι που άνετα θα μπορούσε να είναι τραγούδι σε club.

  Στιχουργικά δυστυχώς δεν μπόρεσα να καταλάβω πολλά καθώς δεν μπόρεσα να βρω τους στίχους αλλά σε γενικές γραμμές κινούνται στη γνωστή περίεργη και κοσμική θεματολογία τους.

  Παρ ‘ όλες τις πρωτοτυπίες και το μεράκι τους οι Oranssii Pazuzu σίγουρα δεν είναι κάτι που θα σας αφήσει με ανοιχτό το στόμα.Αξίζουν σίγουρα όμως μια ακρόαση , ιδιαίτερα για τους φαν του είδους ενώ ενδιαφέρουσα προβλέπεται και η εμφάνισή τους στις 11 του Νοέμβρη μαζί με τους Hexvessel στο Gagarin.

Δείτε και ακούστε περισσότερα εδώ :

http://www.oranssipazuzu.com/
https://oranssipazuzu.bandcamp.com/
https://www.facebook.com/Oranssi-pazuzu-58437793552/?fref=ts

Σταμάτης Λάτσης


RELATED POST

INSTAGRAM
Κουρδιστείτε.....