Gramatik 25.11 Athens Live Report.

Ανταπόκριση: Αλέξης Σκαμάγκας
Φωτογραφίες: Αφροδίτη Ζαγγανά

Όταν πηγαίνεις σε ένα live 2 μέρες άυπνος και με ένα σουβλάκι από το πρωί, αλλά φεύγοντας νιώθεις πλήρης και ευχάριστα κουρασμένος, τότε ο Dj έκανε μάλλον πολύ καλή δουλειά.

Φτάνοντας λοιπόν στο Γκάζι σχετικά νωρίς, μας υποδέχεται στην Ιερά οδό ένας χώρος που ήδη γεμίζει και μας προϊδεάζει για το τι θα ακολουθήσει με funk και soul ήχους να παίζουν από τα ηχεία.

Κάπου στις 9 αναλαμβάνουν την “προθέρμανσή” μας οι Γάλλοι The Geek x Vrv. Το νεοσύστατο συγκρότημα, που έχει κερδίσει ήδη διεθνή αναγνώριση στο χώρο της ηλεκτρονικής μουσικής, μας προσέφερε για μία ώρα ένα μείγμα μουσικών επιλογών από oldschool rap (την τιμητική τους είχαν οι Snoop Dogg και Gangstarr) μέχρι d’n’b και house. Πλήκτρα, μείκτες, pads και ένα σαξόφωνο ήταν αρκετά για να μας κάνουν να κουνιόμαστε και να περικυκλώνουμε τη σκηνή όλο και περισσότερο. Το κατάλληλο δηλαδή support για το Σλοβένο παραγωγό.




Έτσι, όταν το ρολόι έδειξε 10:30 ο Gramatik παρέα με τον Andrew Block στην ηλεκτρική κιθάρα ανεβαίνουν στο stage και χωρίς πολλά λόγια μπαίνουν στο ψητό. Το Future Crypto βαράει στα ηχεία και το party αρχίζει. Τo playlist που επέλεξε ο Gramatik, βασιζόταν προφανώς στο τελευταίο του EP, αλλά έκανε ένα πέρασμα και από παλαιότερα άλμπουμ. Πίσω από τα decks και τον Gramatik, προβαλλόταν video, διαφορετικά για κάθε κομμάτι, τα οποία σε συνδυασμό με το φωτισμό πλαισίωναν με τον κατάλληλο τρόπο τα μπάσα και τις μελωδίες, μετατρέποντας τη συναυλία σε ένα ελκυστικό οπτικοακουστικό show. Balkan express και War Of The Currents από τις καλύτερες στιγμές του live με τον κόσμο να έχει γεμίσει το μαγαζί και να μην πέφτει καρφίτσα. Ακολουθούν ανάμεσα σε άλλα από Age of Reason και SB, In This Whole World, Muy Tranquilo, Oriental Job, Bluestep με το Σλοβένο να μη μας αφήνει να πάρουμε ανάσα. Ξαναεπιστρέφουμε στο Re-Coil με Goldilocks Enigma και Balkan Bump. Μετά από περίπου 2 ώρες μας αποχαιρετά με τα Halcyon και Voyagers Twins.

Άλλο ένα συν για αυτή τη συναυλία ήταν ο ήχος, άκουγες και ένιωθες τη μουσική είτε ήσουν μπροστά στη σκηνή είτε πιο πίσω, και ο χώρος, του οποίου ο εξαερισμός λειτουργούσε μια χαρά και παρότι το μαγαζί ήταν φίσκα δεν ασφυκτιούσες και χόρευες με την άνεσή σου.

Κλείνοντας, ήταν μία συναυλία που έφερε στα αυτιά μας μουσικές από τη Μέση Ανατολή έως την Αμερική. Μουσικές δηλαδή διαφορετικές μεταξύ τους, όπως και η εικόνα του κοινού, όπου έβλεπες από μεταλλάδες και χιπχοπάδες μέχρι “φλωράκια”. Όλες και όλοι να χορεύουν στον ίδιο ρύθμο. Ίσως τελικά αυτή να είναι και η δύναμη της μουσικής.





RELATED POST

INSTAGRAM
Κουρδιστείτε.....